W czasach II wojny światowej owianych sławą było wielu przywódców, naukowców i polityków. Przez jednych obywateli byli podziwiani i ubóstwiani, będąc wzorem do naśladowana, bądź wybawieniem. Dla innych zaś, byli swoistym przekleństwem i postrachem-wcieleniem najgorszego demona. Wielu z nich posiadało swoją historię jawną i ukrytą.

Wielka Brytania wypowiedziała wojnę III Rzeszy 3 września 1939 r. po agresji Niemiec na Polskę. Zaskoczyło to samego Hitlera, który uważał Brytyjczyków za aryjskich braci. Widział on wyspiarzy jako swego sojusznika w walce. Było to jednak niemożliwe z powodów zróżnicowanego systemu politycznego i ideologii. Mimo to w okresie międzywojennym Hitler dbał o poprawę stosunków z Anglią.

W obozach koncentracyjnych panował surowy rygor, za którego nie przestrzeganie groziły straszne konsekwencje włącznie z karą śmierci. Więźniowie i więźniarki doprowadzeni do kresu swoich możliwości, wzniecali bunty. Buntowano się z powodu nieludzkich warunków, terroru, głodu oraz tego by godnie umrzeć.

Człowiek który przystąpił do ruchu nazistowskiego nie z powodu ideologii. Takie rzeczy jak ideologia jak sam mówił nie interesowały go zupełnie. Walka to była jego ideologia. Gdy skończyła się wojna Göring staje się asem myśliwskim z 22 zwycięstwami powietrznymi oraz człowiekiem poszukiwanym przez Ligę Narodów.

Jadąc drogą nr 216 z Jastarni do Juraty możemy zauważyć od strony morza, zasieki z drutu kolczastego oraz zapory przeciwczołgowe. Sama droga zaś, jest bardzo kreta. Na jej układ nie miało wpływu jednak ukształtowanie terenu. Rodzi się więc pytanie po co? Jak się później dowiedziałem miało to sens. Otóż budowano ją dla potrzeb wojska.