Artykuły » Niemieckie odznaczenia i system ich nadawania podczas II wojny światowej
Niemieckie odznaczenia i system ich nadawania podczas II wojny światowej


III Rzesza wprowadziła do niemieckiego systemu odznaczeń nowe odznaczenia za czyny wojenne. Nie czyniono różnic jeśli idzie o nadawanie odznaczeń żołnierzom Waffen SS i Wehrmachtu, przyznawano oprócz odznaczeń formacji do których należeli, odznaczenia państwowe. Najwyższymi niemieckimi odznaczeniami do momentu wybuchu II wojny światowej były:

Niemiecki Krzyż Żelazny- ustanowiony w roku 1813, przywrócony jako odznaczenie wojskowe z chwilą wybuchu II wojny światowej.

Order Pour Le Merite - ustanowiony przez Fryderyka II wielkiego w XVIII wieku, wojskowy, oraz cywilny.

Do tych odznaczeń dochodziły odznaczenia krajów związkowych. Z chwilą pierwszych sukcesów III Rzeszy rozpoczęto tworzenie nowych odznaczeń i medali jak również dołączano inne, jak chociażby Krzyż Za Zasługi dla Wolnego Miasta Gdańska. Wolne Miasto , które przestało formalnie istnieć dopiero w roku 1945 występowało przez swój senat (opanowany przez nazistów) aby nadać to odznaczenie. Otrzymały je takie osoby jak chociażby: Herman Göring Joachim von Ribbentropp

Partia Nazistowska wprowadziła dla szczególnie zasłużonych działaczy partyjnych Złotą odznakę partyjną NSDAP. Oprócz tego odznaczenia wprowadzono na pamiątkę nieudanego puczu monachijskiego z roku 1923 Order Krwi dla tych, którzy stali przy Hitlerze w listopadzie 1923 roku, włączając również Hitlera. Z chwilą zajęcia lub jak to naziści mówili przyłączenia Austrii do Rzeszy ustanowiono medal za przyłączenie Austrii do Rzeszy. Identyczna sytuacja była po zajęciu Sudentenlandu, jak i również zajęcia pozostałych ziem czeskich, oraz również w przypadku przyłączenia Kłajpedy, czyli litewskiego Memla w marcu 1939 roku. Z chwilą wybuchu II wojny światowej wprowadzono do systemu niemieckich odznaczeń dwa kolejne odznaczenia:

Krzyż za zasługi wojenne

Krzyż Niemiecki, który przyznawano za dowodzenie na polu bitwy. Był przyznawany w dwóch klasach w złocie srebrze i w brązie. Po 1945 roku odznaczeni mogli otrzymać dodatek emerytalny w zależności od klasy.

Z chwilą największego triumfu III Rzeszy na zachodzie Europy wprowadzono Wielki Krzyż Krzyża Żelaznego. Odznaczenie to przyznano tylko raz, jednej osobie, dowódcy Luftwaffe Marszalkowi Rzeszy Hermanowi Göringowi. Co ciekawe innym zasłużonym w podboju zachodniej Europy nie przyznano żadnych specjalnych odznaczeń. Tak samo było w przypadku obrony faszystowskich Włoch w latach 1943-1945, oraz za kampanię zachodnią w latach 1944-1945. Specjalnym odznaczeniem był również utworzony Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego ze złotymi liśćmi dębowymi mieczami i brylantami. Dostał go za szczególne zasługi na polu bitwy Hans Ulrich Rudel. Jeden z najlepszych niemieckich pilotów. Nie należał do SS, ale do NSDAP. Jego łupem padło ponad 500 czołgów radzieckich, wiele okrętów, mosty. Amputacja nogi w wyniku obrażeń wojennych w cale nie powstrzymała go przed lataniem. Dwa dni po operacji po prostu uciekł ze szpitala by latać i walczyć! Latał z kikutem a później z protezą.

Wprowadzono również jako rodzaj, odznaczenia specjalne tarcze za obronę przyczółków bitewnych na wschodzie, jak miało to miejsce w przypadku:
Kubania, Tereku, Kurlandii. Za walki w Afryce Północnej żołnierze mogli nosić specjalne klamry z napisem Africa przy mundurach. Do tych wszystkich odznaczeń dochodziły takie odznaczenia jak chociażby Krzyż Niemiecki przyznany np. Henriemu Fordowi za reprezentowanie interesów Niemiec w USA. Do katalogu niemieckich odznaczeń zaliczały się również odznaki za rany odniesione na froncie w boju. Na wschodnim froncie nazywano je "orderami za mrożone mięso". Tutaj wypada powiedzieć, iż istniały 3 rodzaje takich odznak:

Złota- nadawana w przypadku gdy żołnierz został ciężko ranny w boju, zmarł, lub został zraniony co najmniej 5 krotnie na froncie.

Srebrna- przyznawana za 3 krotne zranienie na polu bitwy lub gdy zostały odniesione ciężkie rany na polu bitwy, wliczone w to zostały również odmrożenia.

Czarna- najczęściej przyznawana gdyż dostawał ją żołnierz w przypadku odmrożenia lub ran odniesionych na polu bitwy.

Po zamachu na Hitlera z lipca 1944 roku wprowadzono odznakę dla rannych w zamachu. Po 1945 odznaka mogła być noszona po usunięciu swastyki, tak samo było w przypadku Krzyża Żelaznego i innych odznaczeń państwowych z okresu III Rzeszy.


Polecam:
Europa Walczy 1939-1945

Autor: Arkadiusz Sieruga 3 komentarzy - pokaż » dodaj komentarz »
Galerie powiązane z tym artykułem:
Odznaczenia III Rzeszy
PATRONAT
29 Dywizja Grenadierów SS „Kaminski”
NOWOŚCI WYDAWNICZE
Prusy w ogniu. Między Królewcem a Toruniem
Wojna Niemców. Naród pod bronią 1939-1945
Czerwona zaraza. Jak naprawdę wyglądało wyzwolenie Polski?
Wyklęta armia. Odyseja żołnierzy Andersa
W poszukiwaniu Wunderwaffe. Bronie V na ziemiach polskich
Chłopiec w pasiastej piżamie
Chłopiec na szczycie góry
Tajny pułk KG 200. Wspomnienia pilota Luftwaffe
Copyright © 2006-2017 Vaterland.pl