26.04.1894 - 17.07.1987
Rudolf Walter Richard Hess urodził się 26 kwietnia 1894 roku w Aleksandrii w Egipcie, w zamożnej rodzinie niemieckiego kupca, dzieciństwo spędził między Egiptem a Niemcami, uczył się w szkołach w Niemczech i Szwajcarii, wcześnie przyswoił sobie nacjonalistyczne poglądy i silne poczucie obowiązku wobec ojczyzny.
W 1914 roku jako ochotnik zgłosił się do armii niemieckiej, walczył na froncie zachodnim w piechocie, kilkakrotnie był ranny i odznaczony między innymi Krzyżem Żelaznym drugiej klasy, pod koniec wojny został przeniesiony do lotnictwa jako obserwator, wojnę zakończył w stopniu porucznika, głęboko przeżył klęskę Niemiec i warunki traktatu wersalskiego.
Od 1919 roku mieszkał w Monachium, rozpoczął tam studia z zakresu nauk politycznych i ekonomicznych, jednocześnie związał się ze skrajną prawicą, w 1920 roku wstąpił do NSDAP i stał się jednym z najwcześniejszych członków partii, w listopadzie 1923 roku wziął udział w nieudanym puczu monachijskim, został aresztowany i skazany na karę więzienia w twierdzy Landsberg, gdzie poznał Adolfa Hitlera, pomagał mu porządkować i redagować tekst, który stał się później książką Mein Kampf.
Po wyjściu z więzienia w 1924 roku wrócił do polityki, od 1925 roku był osobistym sekretarzem Hitlera, organizował jego kalendarz, korespondencję i ochronę, zdobył opinię jednego z najbardziej lojalnych współpracowników wodza, w 1932 roku stanął na czele Centralnej Komisji Politycznej NSDAP, a od kwietnia 1933 roku pełnił funkcję zastępcy Hitlera w NSDAP, odpowiadał za sprawy partyjne, nadzór nad aparatem organizacyjnym oraz za kontrolę zgodności ustaw z linią ideologiczną partii, w 1939 roku został wskazany jako drugi, po Hermannie Goeringu, formalny następca Hitlera.
Hess był zafascynowany lotnictwem, mimo odmowy Hitlera w sprawie udziału w walkach w lotnictwie wojskowym regularnie odbywał loty treningowe, coraz mocniej wierzył w konieczność porozumienia z Wielką Brytanią, którą uważał za naturalnego partnera Niemiec, 10 maja 1941 roku bez wiedzy i zgody Hitlera wystartował na samolocie Messerschmitt Bf 110 i samotnie poleciał do Szkocji, zamierzał spotkać się z osobami, które jego zdaniem mogły doprowadzić do rozmów pokojowych, po skoku ze spadochronem i lądowaniu na terenie Szkocji został natychmiast aresztowany przez wojsko brytyjskie, rząd brytyjski potraktował jego misję jako prywatny, nieuprawniony akt i wykorzystał ją propagandowo jako dowód rozłamu w kierownictwie Rzeszy.
Do końca wojny Hess pozostawał internowany w Wielkiej Brytanii, przetrzymywano go w różnych więzieniach i szpitalach, nie brał już żadnego udziału w życiu politycznym III Rzeszy, po zakończeniu wojny został przekazany do Norymbergi jako jeden z głównych oskarżonych przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym, zarzucono mu udział w spisku przeciw pokojowi oraz przygotowaniu i prowadzeniu wojny napastniczej, po burzliwym procesie skazano go na karę dożywotniego więzienia.
Wyrok odbywał w więzieniu w Spandau w Berlinie, gdzie od 1947 roku był kolejno jednym z kilku, a ostatecznie jedynym więźniem, jego zwolnienie było wielokrotnie przedmiotem dyskusji między aliantami, lecz sprzeciw Związku Radzieckiego uniemożliwiał skrócenie kary, 17 sierpnia 1987 roku Rudolf Hess zmarł w wieku dziewięćdziesięciu trzech lat, według oficjalnych ustaleń popełnił samobójstwo przez powieszenie na terenie więzienia, jego śmierć stała się później przedmiotem licznych spekulacji, lecz prawnie pozostała zakwalifikowana jako samobójstwo.
Zdjęcie:
Bundesarchiv, CC BY-SA 3.0