2.02.1873 - 14.08.1956

Konstantin Freiherr von Neurath urodził się 2 lutego 1873 roku w Klein Glattbach w Wirtembergii w rodzinie szlacheckiej związanej z administracją państwową, wychowywał się w konserwatywnym środowisku pruskiej i wirtemberskiej arystokracji urzędniczej, po ukończeniu gimnazjum studiował prawo na uniwersytetach w Tybindze i w Berlinie, a w 1892 roku zakończył studia prawnicze i rozpoczął pracę w firmie w rodzinnym mieście, przygotowując się do służby państwowej.

W 1901 roku wstąpił do służby dyplomatycznej Cesarstwa Niemieckiego i rozpoczął pracę w ministerstwie spraw zagranicznych w Berlinie, dwa lata później został skierowany do ambasady w Londynie, gdzie zdobywał doświadczenie na jednym z najważniejszych kierunków polityki zagranicznej, od 1914 do 1916 roku pełnił funkcję radcy ambasady w Konstantynopolu, reprezentując interesy Niemiec przy sprzymierzonym Imperium Osmańskim podczas pierwszej wojny światowej, do jego zadań należały kontakty polityczne i obserwacja sytuacji wojennej na Bliskim Wschodzie.

Życie prywatne łączył ściśle z karierą dyplomatyczną, 30 maja 1901 roku poślubił w Stuttgarcie Marie Auguste Moser von Filseck, z którą miał dwoje dzieci, syn Konstantin urodził się w 1902 roku, a córka w 1904 roku, rodzina towarzyszyła mu w kolejnych placówkach, po pierwszej wojnie światowej Neurath kontynuował służbę dyplomatyczną już w warunkach Republiki Weimarskiej, w latach 1919 do 1921 był posłem w Kopenhadze, a od 1922 do 1930 roku ambasadorem Niemiec w Rzymie, gdzie budował relacje z faszystowskimi Włochami i obserwował zbliżenie Berlina i Rzymu.

W 1930 roku Neurath powrócił do Londynu jako ambasador, obejmując ponownie kluczową placówkę w stosunkach niemiecko brytyjskich, już dwa lata później został odwołany do Berlina i w czerwcu 1932 roku objął stanowisko ministra spraw zagranicznych, najpierw w rządzie Franza von Papena, następnie Kurta von Schleichera oraz po przejęciu władzy przez Adolfa Hitlera, zachował tekę ministra aż do 1938 roku, uchodził za konserwatywnego dyplomatę starej szkoły, który starał się nadawać agresywnej polityce Hitlera pozory ciągłości i legalności, w 1937 roku formalnie wstąpił do NSDAP, co umocniło jego pozycję w aparacie władzy, choć stopniowo był wypierany przez bardziej fanatycznych zwolenników nowego reżimu.

W lutym 1938 roku został zastąpiony na stanowisku ministra spraw zagranicznych przez Joachima von Ribbentropa, jednak nie wycofał się z życia politycznego, po rozbiciu Czechosłowacji w marcu 1939 roku Hitler mianował go protektorem Rzeszy w Czechach i na Morawach, formalnie był najwyższym przedstawicielem władz niemieckich w Protektoracie Czech i Moraw, odpowiadał za germanizację, represje wobec czeskiego ruchu oporu i eksploatację gospodarki, od 1941 roku został wprawdzie urlopowany, a jego realne kompetencje przejął Reinhard Heydrich jako zastępca protektora, jednak Neurath nadal nominalnie pozostawał na stanowisku i w 1943 roku został awansowany do stopnia Obergruppenführera SS.

Po zakończeniu wojny Konstantin von Neurath został aresztowany przez aliantów i postawiony przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze jako jeden z głównych oskarżonych, broniony przez adwokata Otto von Lüdinghausena tłumaczył swoje działania lojalnością wobec państwa i minimalizowaniem szkód, trybunał uznał jednak jego udział w przygotowaniu agresywnej polityki zagranicznej oraz odpowiedzialność za represje w Protektoracie, został skazany na piętnaście lat więzienia, karę odbywał między innymi w więzieniu w Spandau, w 1954 roku został zwolniony ze względu na zły stan zdrowia, ostatnie lata życia spędził w Enzweihingen w Wirtembergii, gdzie zmarł 14 sierpnia 1956 roku.

Zdjęcie:
Bundesarchiv, CC BY-SA 3.0