Uniwersalny karabin maszynowy MG 34 (Maschinengewehr 34) był pierwszym niemieckim karabinem maszynowym w pełni odpowiadającym koncepcji broni uniwersalnej, czyli takiej, która mogła pełnić rolę lekkiego karabinu maszynowego na dwójnogu, a także ciężkiego karabinu maszynowego na podstawie trójnożnej. Wprowadzony do uzbrojenia w połowie lat trzydziestych XX wieku stał się podstawowym karabinem maszynowym Wehrmachtu w pierwszych latach II wojny światowej i wyznaczył standard dla późniejszych konstrukcji.

Powstanie MG 34 wynikało z potrzeby zastąpienia starszych karabinów maszynowych jedną bronią o szerokim zastosowaniu. Projekt rozwijano w Niemczech w okresie stopniowej odbudowy sił zbrojnych, a jego dopracowanie łączy się z niemieckim przemysłem zbrojeniowym skupionym wokół firm produkujących broń strzelecką. Produkcję seryjną prowadzono od 1935 roku do końca wojny, czyli do 1945 roku.

MG 34 był wytwarzany przez kilka zakładów w Niemczech i na terenach kontrolowanych przez III Rzeszę. Głównymi producentami były Mauser Werke w Oberndorf am Neckar, Gustloff Werke w Weimarze, a także zakłady Rheinmetall, Borsig związane z niemiecką produkcją zbrojeniową oraz Steyr Daimler Puch w Steyr w Austrii. Wytwarzanie opierało się również na kooperacji, część podzespołów i elementów wyposażenia, takich jak podstawy, taśmy, zasobniki, produkowano w różnych fabrykach podległych niemieckiej gospodarce wojennej.

Konstrukcyjnie MG 34 był bronią zasilaną amunicją 7,92 × 57 mm Mauser, działającą na zasadzie odprowadzania gazów prochowych, z ryglowaniem zamka przez obrót. Broń miała szybkowymienną lufę, co umożliwiało dłuższe prowadzenie ognia bez przegrzewania. Zasilanie odbywało się głównie z taśmy nabojowej, stosowano także zasobniki bębnowe i rozwiązania ułatwiające użycie w roli broni ręcznej. MG 34 słynął z bardzo dobrej jakości wykonania, wysokiej kultury pracy i celności, ale jednocześnie był konstrukcją kosztowną i wrażliwą na zabrudzenia w trudnych warunkach polowych, co przy wojennej produkcji masowej stało się istotną wadą.

MG 34 był szeroko używany przez Wehrmacht, Waffen SS, formacje policyjne oraz jednostki sojusznicze Niemiec. Występował w wielu odmianach, także jako broń pokładowa w pojazdach opancerzonych i samolotach. W trakcie wojny MG 34 stopniowo uzupełniano i zastępowano uproszczonym MG 42, który był tańszy w produkcji i lepiej znosił warunki frontowe, jednak MG 34 pozostał w użyciu do końca konfliktu, szczególnie w zastosowaniach specjalnych i jako uzbrojenie pojazdów.

Łączna produkcja MG 34 była bardzo duża, szacuje się ją na około 570 000, 580 000 egzemplarzy, co czyni go jednym z kluczowych karabinów maszynowych niemieckich sił zbrojnych II wojny światowej.


Dane techniczne MG 34



Zdjęcie:
Franco Atirador, Wikimedia Commons, GFDL (Praca własna)