Podczas gdy trwała produkcja czołgów PzKpfw VI Tiger, niemieckie dowództwo uznało, że w obliczu rosnącego zagrożenia ze strony nowych radzieckich konstrukcji pancernych konieczne jest opracowanie znacznie silniej uzbrojonego i lepiej opancerzonego następcy. W 1942 roku Urząd Uzbrojenia Armii zlecił przygotowanie nowego ciężkiego czołgu firmom Henschel oraz Porsche.

Firma Porsche opracowała projekt oparty na wcześniejszej koncepcji VK 4501, zakładający zastosowanie bardzo ciężkiego uzbrojenia i nietypowych rozwiązań technicznych. Projekt ten nie spełnił jednak oczekiwań wojska i nie został skierowany do produkcji. Równolegle firma Henschel opracowała własny prototyp oznaczony jako VK 4503 H, który ukończono w październiku 1943 roku. Konstrukcja ta została przyjęta jako podstawa nowego czołgu ciężkiego.

Produkcję seryjną rozpoczęto pod koniec 1943 roku w zakładach Henschel und Sohn w Kassel. Nowy wóz otrzymał oznaczenie Panzerkampfwagen VI Tiger II Ausf. B oraz numer SdKfz 182. Pierwsze 50 egzemplarzy wyposażono w wieże zaprojektowane przez firmę Porsche, charakteryzujące się zaokrąglonym czołem. Wkrótce jednak zrezygnowano z tego rozwiązania na rzecz wieży opracowanej przez Henschel, która miała prostszą konstrukcję, lepszą ochronę balistyczną i była łatwiejsza w produkcji.

Konstrukcja PzKpfw VI Tiger II wyraźnie nawiązywała do czołgu Panther, szczególnie w zakresie nachylonych płyt pancerza kadłuba. Zastosowano ten sam silnik Maybach HL 230 P30, co w późnych wersjach Panthery, jednak masa pojazdu była znacznie większa. Grubość pancerza przedniego kadłuba wynosiła do 150 mm, a pancerz wieży osiągał do 180 mm w przypadku jej czołowej części. Zapewniało to wyjątkowo wysoki poziom ochrony, choć kosztem mobilności i niezawodności mechanicznej.

Główne uzbrojenie stanowiła armata 8,8 cm KwK 43 L/71, jedna z najpotężniejszych armat czołgowych drugiej wojny światowej. Charakteryzowała się bardzo dużą prędkością wylotową i zdolnością niszczenia większości alianckich czołgów na dużych dystansach. Standardowy zapas amunicji wynosił 84 naboje. Uzbrojenie pomocnicze obejmowało dwa karabiny maszynowe MG 34 kalibru 7,92 mm, jeden sprzężony z armatą i jeden w przedniej części kadłuba.

Tiger II został po raz pierwszy użyty bojowo na froncie wschodnim w 1944 roku, a następnie walczył w Normandii oraz podczas odwrotu wojsk niemieckich na zachodzie i wschodzie Europy. Pomimo ogromnej siły ognia i doskonałego opancerzenia, czołg cierpiał na problemy techniczne, wysokie zużycie paliwa oraz trudności logistyczne.

Na podwoziu Tiger II powstały również pojazdy specjalne, z których najważniejszym był Jagdtiger, ciężki niszczyciel czołgów uzbrojony w armatę kalibru 128 mm. Do końca wojny zbudowano jedynie 48 egzemplarzy tego pojazdu.



Dane techniczne PzKpfw VI Tiger II



Zdjęcie:
Bundesarchiv, Bild 146-1975-102-12A / CC BY-SA 3.0