Maschinenpistole 38 (MP 38) był niemieckim pistoletem maszynowym opracowanym pod koniec lat 30. XX wieku jako nowoczesna broń dla wojsk zmotoryzowanych i spadochronowych. Stanowił przełom w konstrukcji niemieckiej broni strzeleckiej, wprowadzając uproszczoną budowę i elementy tłoczone.

MP 38 został zaprojektowany przez Heinricha Vollmera, a jego produkcja rozpoczęła się w 1938 roku. Głównymi producentami były zakłady ERMA Werke (Erfurter Maschinenfabrik) w Erfurcie, przy udziale innych firm kooperujących na terenie Niemiec. MP 38 był pierwszym niemieckim pistoletem maszynowym produkowanym seryjnie z wykorzystaniem nowoczesnych metod przemysłowych.

Broń działała na zasadzie odrzutu swobodnego zamka i strzelała z zamka otwartego. Zasilanie odbywało się z magazynka pudełkowego o pojemności 32 nabojów, umieszczonego pionowo pod komorą zamkową. MP 38 wyposażony był w składaną metalową kolbę, co znacznie ułatwiało transport i użycie w pojazdach.

MP 38 był używany przez Wehrmacht od początku II wojny światowej, szczególnie podczas kampanii w Polsce i Francji. Ze względu na wysoki koszt produkcji i konieczność dalszego uproszczenia konstrukcji, model ten szybko zastąpiono zmodyfikowaną wersją MP 40.

Łączna produkcja MP 38 była stosunkowo niewielka i wyniosła około 40 000 egzemplarzy. Pomimo krótkiego okresu produkcji MP 38 odegrał kluczową rolę jako bezpośredni poprzednik MP 40.


Dane techniczne MP 38



Zdjęcie:
Public Domain, Wikimedia Commons