Opel Blitz był jedną z najważniejszych niemieckich ciężarówek drugiej wojny światowej, szczególnie w klasie 3 ton. Produkcję wersji wojskowych serii 3,6 rozpoczęto w 1937 roku, a w czasie wojny powstało łącznie ponad 130 tysięcy podwozi i ciężarówek rodziny Blitz w zakładach Opla oraz w produkcji licencyjnej. Największe znaczenie miały wozy Kfz 305, wykorzystywane jako samochody transportowe, warsztatowe, radiowe, sanitarne, autobusy i podwozia pod liczne zabudowy specjalne.

Głównym producentem była firma Adam Opel AG. Montaż prowadzono w Rüsselsheim oraz przede wszystkim w wielkiej fabryce Opelwerk Brandenburg w Brandenburg an der Havel, zbudowanej pod masową produkcję ciężarówek. Po zbombardowaniu zakładów w Brandenburgii w sierpniu 1944 roku część produkcji 3 tonowych Blitzów przeniesiono do Daimler Benz w Mannheim, gdzie wytwarzano je na podstawie umowy licencyjnej, pod wewnętrznym oznaczeniem L 701.

Najbardziej rozpowszechniona odmiana wojskowa to Opel Blitz 3,6 36S, czyli wersja z napędem na tylną oś. Równolegle produkowano odmianę z napędem na cztery koła, znaną jako 3,6 36A. W warunkach frontu wschodniego pojawiły się także półgąsienicowe ciężarówki określane nazwą Maultier, powstające przez przebudowę zwykłych ciężarówek, w tym Opel Blitz, poprzez zastąpienie tylnego mostu układem gąsienicowym. Było to rozwiązanie mające poprawić przejezdność w błocie i śniegu, kosztem prędkości i trwałości układu jezdnego.

Wersje i zabudowy Blitza obejmowały pojazdy transportowe z plandeką, furgony, autobusy, ambulansy, warsztaty, wozy łączności, nośniki wyposażenia specjalnego oraz podwozia pod zabudowy wojskowe. Dzięki prostej konstrukcji, dostępności części i dużej liczbie wariantów Opel Blitz pozostał w służbie do końca wojny, a po 1945 roku wiele ocalałych egzemplarzy trafiło do cywilnej odbudowy i transportu.



Dane techniczne Opel Blitz 3 ton, rodzina 3,6



Zdjęcie:
Rüdiger Sander, Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0