Nationalsozialistisches Fliegerkorps (NSFK) było paramilitarną organizacją lotniczą NSDAP, powołaną 15 kwietnia 1937 roku. Zastąpiło wcześniejszy Deutsche Luftsportverband, który już wcześniej służył do omijania ograniczeń traktatu wersalskiego dotyczących niemieckiego lotnictwa wojskowego. Formalnie NSFK zajmowało się sportem i szkoleniem lotniczym, w praktyce jednak stanowiło ważny element przygotowań kadrowych i propagandowych dla rozwijającej się Luftwaffe.

W pierwszych latach istnienia NSFK prowadziło głównie kursy pilotażu szybowcowego i szkolenie pilotów lekkich, prywatnych samolotów. Organizacja dysponowała własnymi szybowiskami, hangarami, instruktorem oraz flotą szybowców treningowych. Młodzież i dorośli, którzy zgłaszali się do NSFK, uczestniczyli w intensywnych szkoleniach praktycznych i teoretycznych: uczono ich zasad aerodynamiki, nawigacji, meteorologii, budowy samolotu, a jednocześnie prowadzono indoktrynację w duchu ideologii narodowosocjalistycznej.

Gdy w III Rzeszy uformowała się Luftwaffe jako oficjalne siły powietrzne, NSFK stało się naturalnym „rezerwuarem” przeszkolonych kandydatów. Wielu jego członków przeszło do Luftwaffe, część z nich stała się później znanymi pilotami frontowymi. NSFK było więc swego rodzaju „przedsionkiem” kariery wojskowego pilota: tu zdobywało się pierwsze doświadczenia w lataniu, które następnie wykorzystywano w służbie liniowej.

Po objęciu pieczy nad organizacją przez Hermanna Göringa, jednego z najbliższych współpracowników Hitlera i zarazem głównodowodzącego Luftwaffe, podstawowym zadaniem NSFK stało się: szkolenie lotnicze ochotników, kierowanie niemieckimi klubami lotnictwa cywilnego, szkolenie rezerw dla Luftwaffe oraz szeroka promocja idei lotnictwa w społeczeństwie III Rzeszy. Organizacja współpracowała z Hitlerjugend, organizując młodzieży kursy szybowcowe i pokazy lotnicze, które miały budzić entuzjazm dla lotnictwa i umacniać wizerunek potęgi Rzeszy.

W miarę przedłużania się wojny, gdy braki w personelu stawały się coraz bardziej odczuwalne, NSFK stopniowo ograniczało działalność stricte sportową, a coraz większy nacisk kładziono na funkcje pomocnicze- przede wszystkim służbę w oddziałach obrony przeciwlotniczej (Flak). Członkowie NSFK obsługiwali m.in. reflektory przeciwlotnicze, urządzenia nasłuchowe, uczestniczyli w pracach przy umocnieniach i zabezpieczeniu lotnisk oraz brali udział w działaniach ratowniczych po nalotach alianckich.

Pod koniec wojny, podobnie jak wiele innych struktur nazistowskich, NSFK zostało w dużej mierze wchłonięte przez aparat wojenny i podporządkowane bezpośrednim potrzebom frontu. Po klęsce III Rzeszy organizację rozwiązano, a jej majątek i dokumentacja zostały przejęte przez aliantów jako część systemu organizacji nazistowskich.

Zdjęcie:
Public Domain