Karabin maszynowy Solothurn MG 30 był lekkim karabinem maszynowym opracowanym w latach trzydziestych XX wieku, zaprojektowanym z myślą o nowoczesnym uzbrojeniu piechoty. Konstrukcja ta wyróżniała się wysoką jakością wykonania, precyzją oraz nowatorskimi rozwiązaniami technicznymi, stanowiąc istotny etap w rozwoju europejskich karabinów maszynowych okresu międzywojennego.

Geneza MG 30 była bezpośrednio związana z ograniczeniami narzuconymi Niemcom po I wojnie światowej. Prace konstrukcyjne prowadzone były przez koncern Rheinmetall, który w celu obejścia restrykcji traktatu wersalskiego rozwijał nowe uzbrojenie poza granicami Niemiec. Projekt realizowano w zakładach Waffenfabrik Solothurn AG w Solothurn w Szwajcarii, które formalnie działały jako niezależny producent broni, lecz faktycznie pozostawały pod kontrolą niemieckiego przemysłu zbrojeniowego.

Produkcja karabinu maszynowego Solothurn MG 30 rozpoczęła się na początku lat trzydziestych i była prowadzona głównie w Szwajcarii, a także w zakładach licencyjnych w Austrii. Broń była przeznaczona przede wszystkim na eksport i trafiła na uzbrojenie kilku armii europejskich. Największym użytkownikiem była armia austriacka, która przyjęła MG 30 jako podstawowy lekki karabin maszynowy. Po aneksji Austrii w 1938 roku znaczna liczba egzemplarzy została przejęta przez Niemcy.

Konstrukcyjnie MG 30 był bronią działającą na zasadzie odprowadzania gazów prochowych z lufy i ryglowania zamka przez obrót. Zasilanie odbywało się z magazynka pudełkowego o pojemności 20 lub 25 nabojów, a broń strzelała z zamka zamkniętego, co było nietypowe dla karabinów maszynowych i pozytywnie wpływało na celność ognia pojedynczego. Lufa była wymienna, a broń mogła być używana zarówno z dwójnogu, jak i na podstawach stałych.

Solothurn MG 30 był zasilany amunicją 8 × 56 mm R Mannlicher w wersjach austriackich, choć istniały również odmiany dostosowane do innych kalibrów na potrzeby eksportu. Karabin charakteryzował się wysoką precyzją wykonania, dobrą ergonomią oraz dużą celnością, jednak jego wadą była złożona konstrukcja i wysoki koszt produkcji, co ograniczało możliwość masowego wytwarzania.

Po włączeniu Austrii do III Rzeszy część MG 30 została użyta przez Wehrmacht oraz jednostki szkoleniowe i pomocnicze. Konstrukcja ta posłużyła także jako podstawa do dalszych prac nad nowymi karabinami maszynowymi, które ostatecznie doprowadziły do powstania MG 34, już w pełni niemieckiego karabinu maszynowego nowej generacji.

Łączna produkcja Solothurn MG 30 była stosunkowo niewielka i szacowana jest na około 10 000–15 000 egzemplarzy, co wynikało z kosztownego procesu produkcyjnego oraz ograniczonego grona odbiorców. Mimo to MG 30 odegrał istotną rolę w rozwoju broni maszynowej i pozostaje ważnym ogniwem w historii niemieckiej i europejskiej myśli technicznej.


Dane techniczne Solothurn MG 30



Zdjęcie:
A. Bossi, Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.5