12.02.1885 - 16.10.1946

Julius Streicher urodził się 12 lutego 1885 roku we Fleinhausen koło Augsburga w Bawarii w wielodzietnej rodzinie katolickiej, z zawodu był nauczycielem szkoły podstawowej, pracował najpierw jako nauczyciel w rodzinnych stronach, a następnie w Norymberdze, już przed wybuchem I wojny światowej znany był z gwałtownych poglądów nacjonalistycznych, podczas wojny służył jako żołnierz na froncie, został odznaczony za odwagę, po 1918 roku wrócił do zawodu nauczyciela, ale coraz silniej angażował się w działalność polityczną skrajnej prawicy.

Na początku lat dwudziestych Streicher był działaczem antysemickich ugrupowań w Bawarii, najpierw w Niemieckiej Partii Socjalistycznej, która wkrótce połączyła się z NSDAP, do partii nazistowskiej formalnie przyłączył się w 1921 roku, szybko związał się z Adolfem Hitlerem i ruchem narodowosocjalistycznym, wykorzystując swoje zdolności agitatora, w listopadzie 1923 roku wziął udział w puczu monachijskim, maszerując wraz z innymi nazistami ulicami Monachium, po upadku puczu i delegalizacji NSDAP został usunięty ze szkolnictwa i całkowicie poświęcił się działalności politycznej.

Wiosną 1923 roku Streicher założył w Norymberdze antysemicki tygodnik Der Stürmer, który stał się jednym z najbrutalniejszych i najbardziej prymitywnych narzędzi nazistowskiej propagandy, pismo było przepełnione fanatycznym antysemityzmem, oszczerstwami, pornograficznymi rysunkami i kłamstwami o Żydach, w 1938 roku jego nakład sięgał około pół miliona egzemplarzy, Der Stürmer docierał do szerokiej publiczności, był rozwieszany na specjalnych gablotach ulicznych, a Streicher kreował się w nim na nieustępliwego „demaskatora Żydów”, co przyniosło mu przydomek „Żydobójcy z Norymbergi”.

Od 1925 roku, po ponownym zalegalizowaniu NSDAP, Streicher został mianowany gauleiterem Frankonii z siedzibą w Norymberdze, budował tam lokalne struktury partii, łączył funkcję regionalnego przywódcy z rolą redaktora i wydawcy Der Stürmera, w 1928 roku został wybrany do Reichstagu, gdzie formalnie reprezentował NSDAP, choć głównym polem jego aktywności pozostawała propaganda antysemicka, nagonki, wiece i akcje uliczne, Streicher należał do najbardziej fanatycznych i wulgarnych agitatorów w ruchu nazistowskim.

Po przejęciu władzy przez Hitlera w 1933 roku wpływy Streichera jeszcze wzrosły, jako gauleiter Frankonii i bliski towarzysz partyjny z okresu walk o władzę cieszył się szczególną pozycją w regionie norymberskim, wykorzystywał ją do intensyfikacji prześladowań Żydów, organizował bojkoty ich sklepów, podżegał do przemocy, brał udział w przygotowaniu nagonki, która doprowadziła do pogromów nocy kryształowej w listopadzie 1938 roku, jego gazeta rozniecała nienawiść i usprawiedliwiała niszczenie synagog oraz rabunek mienia żydowskiego, Streicher stale nawoływał do „ostatecznego rozwiązania” i całkowitego wytępienia Żydów.

Jednocześnie jego zachowanie, skandale obyczajowe i bezwstydne korzystanie z władzy do osobistych korzyści finansowych budziły rosnącą niechęć nawet w kręgach nazistowskich, oskarżano go o korupcję, wyłudzanie majątków i nadużycia wobec podwładnych, w marcu 1940 roku, po wewnętrznym dochodzeniu, został usunięty z urzędu gauleitera Frankonii i pozbawiony części funkcji, choć zachował tytuł honorowy i pozostawał członkiem NSDAP, wciąż kierował jednak Der Stürmerem, kontynuując publikację artykułów wypełnionych ekstremalnym antysemityzmem i nawoływaniem do mordów nawet w czasie wojny.

W ostatnich latach wojny Streicher stopniowo tracił realne wpływy polityczne, wycofał się do swojego majątku w Bawarii, ale aż do 1945 roku pozostawał symbolem nazistowskiej nienawiści wobec Żydów, po upadku III Rzeszy próbował się ukrywać, został jednak rozpoznany i aresztowany przez wojska amerykańskie w maju 1945 roku, przekazano go do Norymbergi, gdzie stanął przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym jako jeden z głównych oskarżonych.

W procesie norymberskim Streicher został oskarżony przede wszystkim o zbrodnie przeciwko ludzkości w postaci podżegania do ludobójstwa, trybunał uznał, że choć nie pełnił funkcji wojskowych ani nie wydawał bezpośrednich rozkazów egzekucji, to jego wieloletnia, systematyczna propaganda nienawiści, wzywanie do eksterminacji Żydów i usprawiedliwianie przemocy stworzyły klimat sprzyjający Holokaustowi, dlatego został uznany za współodpowiedzialnego za popełnione zbrodnie i skazany na karę śmierci przez powieszenie, wyrok wykonano 16 października 1946 roku w więzieniu w Norymberdze, według relacji świadków jego ostatnie słowa były wykrzyczanym hasłem Heil Hitler, postać Streichera na trwałe zapisała się w historii jako jedno z najbardziej jadowitych wcieleń nazistowskiego antysemityzmu.

Zdjęcie:
Public Domain, Wikimedia Commons