Jednym z odłamów Hitlerjugend była organizacja Deutsches Jungvolk (Deutsches Jungvolk in der Hitlerjugend). Była to sekcja przeznaczona dla młodszych chłopców w wieku od 10 do 14 lat, stanowiąca pierwszy etap „kariery” w nazistowskim ruchu młodzieżowym- po ukończeniu 14 roku życia trafiali oni do właściwego Hitlerjugend.

Młodzież między dziesiątym a osiemnastym rokiem życia, której dusze starała się całkowicie podporządkować sobie narodowosocjalistyczna władza, wychowywano w duchu fanatycznej lojalności wobec Hitlera i państwa. Dobrze oddaje to popularne wśród członków hasło: „Urodziliśmy się po to, by umrzeć dla Niemiec”- ukazujące, że od najwcześniejszych lat uczono dzieci gotowości do poświęcenia życia za III Rzeszę. Ideologiczne oddziaływanie nie ograniczało się do organizacji młodzieżowych, lecz przenikało również szkołę, propagandę, kulturę masową i życie codzienne.

W edukacji chłopców należących do Deutsches Jungvolk kładziono szczególny nacisk na wychowanie fizyczne, język niemiecki, historię oraz biologię. Przedmioty te wykorzystywano do utrwalania wizji świata zgodnej z nazistowską ideologią: historii uczono jako ciągu „bohaterskich” dziejów narodu niemieckiego, biologię podporządkowywano rasizmowi i teorii „rasy panów”, a język niemiecki służył do ćwiczenia przemówień, haseł i pieśni partyjnych.

Szczególnie ważna była sprawność fizyczna, którą uważano za podstawę przygotowania przyszłych żołnierzy. Organizowano liczne marsze, biegi terenowe, biwaki, ćwiczenia obozowe i zawody sportowe. Chłopcy uczyli się dyscypliny, podporządkowania rozkazom oraz podstawowych procedur o charakterze paramilitarnym. Z czasem, zwłaszcza po wybuchu II wojny światowej, w programie pojawiły się także elementy przeszkolenia wojskowego, takie jak nauka strzelania z broni małokalibrowej czy ćwiczenia w „manewrach terenowych”.

Deutsches Jungvolk zastąpiło wcześniejsze, niezależne organizacje młodzieżowe- skautowe, wyznaniowe czy polityczne- które zostały w latach 30. rozwiązane lub wchłonięte przez struktury nazistowskie. Dla wielu chłopców była to więc jedyna legalna forma uczestnictwa w zorganizowanym życiu młodzieżowym. Od 1936 roku władze dążyły do objęcia wszystkimi młodymi Niemcami jednej, scentralizowanej struktury, a od 1939 roku członkostwo w Hitlerjugend i jego sekcjach, w tym w Deutsches Jungvolk, stało się faktycznie obowiązkowe dla „aryjskich” chłopców. Odmowa narażała rodziców na kary i szykany.

Ważną rolę odgrywały również zajęcia ideologiczne. Raz w tygodniu odbywały się tzw. Heimabende- wieczorne spotkania poświęcone wykładom o rasie, „wrogach Rzeszy” i kulcie wodza. Chłopców zachęcano, by donosić na rodziców czy nauczycieli, jeśli ich poglądy nie zgadzały się z linią partii. Własne czasopismo, „Der Pimpf”, łączyło przygodowe opowiadania z propagandą, ucząc młodych czytelników wzorców „wzorcowego” nazisty- bezwzględnie posłusznego, odważnego, gotowego do walki.

W miarę przedłużania się wojny, rola członków Deutsches Jungvolk stawała się coraz bardziej niebezpieczna. Oprócz zbiórek surowców wtórnych, służby pomocniczej i roznoszenia meldunków, część z nich, w końcowym okresie wojny, została wciągnięta do formacji obrony terytorialnej Volkssturm i de facto użyta jako żołnierze-dzieci. Świadectwa z ostatnich miesięcy wojny pokazują chłopców w mundurach DJ walczących m.in. w obronie Berlina w 1945 roku.

Po klęsce III Rzeszy zarówno Hitlerjugend, jak i Deutsches Jungvolk zostały zdelegalizowane jako organizacje nazistowskie. Jednak wychowanie całego pokolenia w duchu fanatycznego nacjonalizmu, rasizmu i kultu przemocy wywarło trwały wpływ na powojenne społeczeństwo niemieckie, a losy byłych członków tych organizacji stały się jednym z ważnych tematów rozliczeń z nazistowską przeszłością.

Zdjęcie:
Bundesarchiv, CC BY-SA 3.0